|
| Beschrijving |
| Levenswijze: bloedbijen die tot de koekoeksbijen worden gerekend leiden een parasitaire levenwijze. Ze leggen hun eitjes in nesten van andere bijen; in hoofdzaak groefbijen (Halictus en lasioglossum), maar ook bij de grote zijdebij (Colletes cunicularius) en zandbijen (Andrena). |
| Vliegperiode: begin april tot in september (de uiterste vliegtijden zijn buiten beschouwing gelaten). |
| Nesten en milieu: bloedbijen leven in het milieu van hun gastheren, gewoonlijk op lichte minerale bodems zowel in een natuurlijke als in de stedelijke omgeving: onder meer spoorwegterreinen, zandgroeven, openbaar groen, tuinen; allerlei bermen, allerlei bestratingen en ruderale milieus. |
| Bloembezoek: Omdat ze niet afhankelijk zijn van stuifmeel en alleen in hun energiebehoefte moeten voorzien kunnen ze foerageren op allerlei bloeiende planten die in de omgeving van hun leefgebied voorkomen. Onder meer op watermunt en wilde kruisdistel |
| Voorkomen in Nederland: in Nederland zijn over het grootste gedeelte van het land verspreid 20 soorten woekerbij waargenomen. De helft hiervan is zeldzaam tot zeer zeldzaam of komt alleen locaal voor. |
| Beheer: loopt volledig parallel met die van andere gravende bijen: drachtplanten en nestgelegenheid(open of dun begroeide gronden, greppelkantjes en stijlkantjes) moeten tegelijkertijd binnen een afstand van tientallen meters voorkomen. Vooral op lichtere minerale bodems en in stedelijk gebied is dat goed haalbaar. |
| Herkennen van soorten: bloedbijen zijn de lastigste bijen om op naam te brengen. Voor de determinatie is een binoculair of minstens een sterke loep van zeer goede kwaliteit vereist. Zowel de mannetjes als de vrouwtjes zijn variabel; de mannetjes kunnen aan de hand van de genitaliën (http://zoologie.umh.ac.be/hymenoptera/page.asp?id=46) op naam worden gebracht, bij de vrouwtjes is men van uiterlijke, maar variable kenmerken afhankelijk. Kortom het determineren van bloedbijen vraagt veel kennis en ervaring. |
| Het zal duidelijk zijn dat het herkennen van bloedbijen van foto's in het gunstigste geval slechts voor enkele soorten mogelijk is. Het is zeer opvallend dat Westrich (1989) slechts 2 van de 23 Duitse bloedbijen afbeeldt. Hoe eenvorming bloedbijen zijn, blijkt ook sterk uit onderstaande links (en aantal links is ingekort). |
|
| |
| Grote bloedbij - Sphecodes albilabris (Collectie A.Koster; determinatie H. wiering) |
Volgende foto |
 |
| |
| |
| |
| Foeragerende bloedbij op watermunt op Texel |
Volgende foto |
|
| |
| |
| |
| |
| Grote bloedbij (©Fritz Gelder-Grimm overgenomen van Wikipedia Commons) |
Volgende foto |
 |
| |
| |
| Sphecodes monilicornis (©
James K. Lindsey http://www.commanster.eu/commanster.html - overgenomen van Wikipedia Commons) - Naar top pagina |
 |
| Zwarte bloedbij (overgenomen van Wikipedia) |
 |
|
| |
|
